Pepijn van der Gulden, journalist. Meer info

Politicoloog en socioloog, werkt bij Quest. Dat blad vol weetjes.

Denkt, draalt, dwaalt, zo nu en dan ook in tekstvorm – serieus of licht.
Dit is mijn archief. (vroeger was alles beter, maar ik niet)

Mail meStalk me


Nieuws, columns, analyses, gebbetjes

Inhoudsopgave

Navigeer met pijltjestoetsen


Dit stuk is geplaatst op
29/04/2014 om 12:19

Delen delen delen!

PDOJ-logo

Project P ophef niet waard

‘Ik vind het vreselijk, en toch verbaas ik me ook want je bent een onwijs leuke gozer’ zegt Johnny de Mol tegen gepeste Jordy (16) uit Hoofddorp. En dus grijpt Johnny als goedmens in om Jordy zonder problemen door zijn examenjaar te laten komen. Met een verborgen camera filmt Jordy het pesten op school. Door de klasgenoten daarmee te confronteren, veranderen ze spontaan in makke lammetjes. Na drie maanden blijkt het dikke mik tussen Jordy en zijn voormalige pestkoppen. Alle problemen de wereld uit.

Het nieuwe RTL 5-programma Project P in een notendop. Tranentrektelevisie met een happy end. Over Project P ontstond grote mediaophef in de afgelopen weken. Zou het stiekem filmen van pesten het slachtoffer niet tot verrader maken en dieper het moeras induwen? Mogen minderjarige pesters op de nationale televisie tot zondebok gemaakt worden? Is het niet simpelweg sensatiezucht van RTL over de rug van kwetsbare jongeren?

Na al die ophef is het programma opvallend braaf. Met verborgen camera’s in de rugtas werden gebeurtenissen op het schoolplein en in de gangen van de school heimelijk gefilmd, dat wel. Maar de verborgen camerabeelden waren dusdanig geblurd dat vooral waas te zien was. Door de schuddende tas was nauwelijks te zien wat er nou echt gebeurde. Dezelfde set korte beelden werd eindeloos herhaald. Geen leuke plaatjes, maar ook bepaald niet wereldschokkend.

Doel van het programma is de pesters te confronteren met hun gedrag. Verschillende scholen weigerden medewerking aan het programma, maar de middelbare school van Jordy ging uiteindelijk overstag. De schoolklas ontmoette Jordy in een gymzaal, met steun van mentor Berry en conciërge Gerrie en kreeg de beelden te zien. Oprecht berouwvol beloofden de leerlingen beterschap.

Na drie maanden keerde Johnny de Mol terug naar de school om het succes van ‘de interventie’ te evalueren. Jordy voelde zich stukken beter. Natuurlijk zou geen enkele pestkop voor een draaiende camera toegeven nog even hard te pesten als voorheen. Bovendien, of het over drie maanden nog zo’n feest is valt te bezien. Maar dat geldt voor menig ander antipestproject ook. Er leek echt iets verbeterd.

Project P ging wel al te nadrukkelijk op zoek naar een traan. Zodra de ouders van Jordy de perikelen van hun zoon onder ogen kregen, werd ingezoomd op de breedgebouwde, snikkende vader. Hengelen naar emotie is tegenwoordig standaardtelevisie waarop Project P geen uitzondering vormt. Het programma was voor het overige zelfs redelijk integer. Het probleem werd niet opgeklopt en Johnny de Mol leek oprecht geïnteresseerd om het op te lossen. De pesters werden niet publiekelijk vernederd. Alle ophef voor niks dus.

Of het uitzenden van de beelden op de nationale televisie de zaak goed deed bleef in het midden. Heel goed dat Johnny de wereld verbeterde, maar waarom moesten 700.000 kijkers van RTL 5 dat ook zien? Zal wel te maken hebben met ‘aandacht vragen voor een probleem’, de standaardtruc om alles de ether in te blazen. De leerlingen waren tijdens de opnamen redelijk positief, maar zullen zichzelf toch met spijt hebben teruggezien.




Gefeliciteerd, u bent de eerste die deze site heeft uitgelezen! U wint een geheel verzorgde midweek Vlieland. Mail mij met als onderwerp 'Ik heb tijd over' om uw prijs te innen. (enkel geldig als u niet stiekem stukjes hebt overgeslagen!)