Pepijn van der Gulden, journalist. Meer info

Politicoloog en socioloog, werkt bij Quest. Dat blad vol weetjes.

Denkt, draalt, dwaalt, zo nu en dan ook in tekstvorm – serieus of licht.
Dit is mijn archief. (vroeger was alles beter, maar ik niet)

Mail meStalk me


Nieuws, columns, analyses, gebbetjes

Inhoudsopgave

Navigeer met pijltjestoetsen


Dit stuk is geplaatst op
22/04/2014 om 12:21

Delen delen delen!

PDOJ-logo

Lelijkste plein is niet meer

Het lelijkste plein van Nederland is binnenkort zijn titel kwijt. De laatste straatstenen worden nog recht gelegd, maar dan is Plein 44 in Nijmegen het tonen waard. Na een grondige verbouwing is het plein plots geliefd bij Nijmegenaren. Zeventig jaar na het ontstaan heeft de plek uitstraling.

Jarenlang stond Plein 44 bekend als het lelijkste van Nederland. Een titel waarvoor natuurlijk meer pleinen in aanmerking komen, maar de Nijmeegse stoeptegelrechthoek was onbetwist winnaar. Grauwgrijze tegels, omringd door kleurloze naoorlogse wederopbouwpulp. Niet mooi en niet gezellig. Een plein waar je omheen loopt.

Het plein ontstond in 1944, met dank aan de Amerikanen. Door een vergissing werd bijna de gehele binnenstad van Nijmegen platgebombardeerd. De stad werd langzaam dicht gebouwd, maar Plein 44 bleef, midden in de binnenstad. Zo lang het bestond, was er discussie over de bestemming. In de naoorlogse jaren was het een troosteloze parkeerplaats. Meer recent werd er gras geplant, om toch enige sfeer te creëren.

Goedgeïnformeerde stadsgidsen konden uitleggen dat de ontwerpers van het plein geïnspireerd waren door Venetië. En inderdaad, als je je ogen ver genoeg dichtkneep, kon je enige Venetiaanse allure ontdekken. Goed, de pilaren waren van beton, vierkant en zonder detail. De muren opgetrokken uit Hollandse baksteen. Maar met een ruime dosis optimisme was toch wat gelijkenis te zien. San Marco aan de Waal werd het echter nooit. De gemeente zat jaren met het plein in de maag.

In 2004 werd een burgerreferendum gehouden, waarbij Nijmegenaren een nieuw ontwerp konden kiezen. Pas twee jaar terug begonnen de vernieuwingen. Nieuwe gebouwen, mooiere bestrating. Van troosteloos grijs naar kleurrijk, met verschillende hoogtes, meer intimiteit. Publiekstrekker is de Primark, een gigantische Ierse kledingdump, die hordes tienermeisjes lokt.

Het plein is bijna af. Nog een keer was er een rel. Het werk leek klaar, maar de stenen op het plein bleken schots en scheef te liggen. Stratenleggers zijn bezig het plein toegankelijk te maken voor mindervaliden. Pas in mei is het naar verwachting klaar. Het lelijkste plein geeft zich niet zomaar gewonnen.




Gefeliciteerd, u bent de eerste die deze site heeft uitgelezen! U wint een geheel verzorgde midweek Vlieland. Mail mij met als onderwerp 'Ik heb tijd over' om uw prijs te innen. (enkel geldig als u niet stiekem stukjes hebt overgeslagen!)