Pepijn van der Gulden, journalist. Meer info

Politicoloog en socioloog, werkt bij Quest. Dat blad vol weetjes.

Denkt, draalt, dwaalt, zo nu en dan ook in tekstvorm – serieus of licht.
Dit is mijn archief. (vroeger was alles beter, maar ik niet)

Mail meStalk me


Nieuws, columns, analyses, gebbetjes

Inhoudsopgave

Navigeer met pijltjestoetsen


Dit stuk is geplaatst op
20/03/2014 om 21:40

Delen delen delen!

PDOJ-logo

Feestje van de democratie

Gemeenteraadsverkiezingen. Normaal ben ik een cynische lul. Wat stelt het nou voor? We mogen meebeslissen over plantsoenen, bushaltes en prullenbakken. Gisteren was het anders. Ik vierde het feestje van de democratie. Ik zag de stemmen geteld worden. Live. In Vlissingen, nota bene. Genieten.

Om negen uur ’s avonds sluit stembureau 1, in het stadhuis van Vlissingen. Met turven is bepaald dat er 933 stembiljetten in de stembus moeten zitten. Het feestje kan beginnen.

Het slot gaat van de bus en de stembiljetten worden op de vloer gestrooid. De mening van het volk, daar op de grond. Met zijn vieren staan de tellers in het midden van een cirkelvormige tafel. Een voor een worden de biljetten opgeraapt, uitgevouwen en op hun plek gelegd. Met zorg. Voor iedere partij een eigen stapel. Minutenlang sta ik ademloos te kijken terwijl de formuliertjes gesorteerd worden. Vier volwassenen die 933 vellen papier van de grond rapen en op stapels leggen.

Zodra de biljetten gesorteerd op tafel liggen, begint het werkelijke tellen. Een wedstrijdje snel tellen, ieder zijn eigen tactiek. De snelste bevochtigt een vinger en laat de biljetten razendsnel door de hand glijden. Anderen maken stapeltjes: ‘Ik tel ze per tien. Ik ben niet meer zo fit.’ De stemmen worden hardop geteld. ‘Ssst, zachter tellen’, wordt vermanend gesproken. Democratie is een serieuze zaak.

Zodra alle stemmen geteld zijn, volgt een simpele controle. Met een rekenmachine worden de stemmen van alle partijen opgeteld. 931, dat klopt niet: ‘We missen twee stemmen’. Alles opnieuw, tot het klopt. Weer tellen, nu wat minder snel. Enig vloeken later is de uitslag bekend. De voorzitter laat mij trots zijn uitslagenlijstje zien. Het volk heeft gesproken.

Ik was erbij. Als een kind zo blij. ‘Hier zijn mensen voor gestorven’, voegt de voorzitter plechtig toe. Het feestje van de democratie is gevierd.




Gefeliciteerd, u bent de eerste die deze site heeft uitgelezen! U wint een geheel verzorgde midweek Vlieland. Mail mij met als onderwerp 'Ik heb tijd over' om uw prijs te innen. (enkel geldig als u niet stiekem stukjes hebt overgeslagen!)