Pepijn van der Gulden, journalist. Meer info

Politicoloog en socioloog, werkt bij Quest. Dat blad vol weetjes.

Denkt, draalt, dwaalt, zo nu en dan ook in tekstvorm – serieus of licht.
Dit is mijn archief. (vroeger was alles beter, maar ik niet)

Mail meStalk me


Nieuws, columns, analyses, gebbetjes

Inhoudsopgave

Navigeer met pijltjestoetsen


Dit stuk is geplaatst op
9/01/2014 om 11:55

Delen delen delen!

PDOJ-logo

Johns droom

Utopia is de nieuwe televisiehit van John de Mol. Althans, dat hoopt John de Mol. In het programma krijgen deelnemers de kans een ideale samenleving op te bouwen, maar het kan ook misgaan. Vandaar de ondertitel: ‘ultiem geluk of totale chaos’. Volgens kritische geesten had dat net zo goed bij ‘totale chaos’ kunnen blijven. Daar is wat voor te zeggen.

John de Mol heeft vijftien deelnemers geselecteerd, maar niet op basis van kwaliteiten of idealen. Enig selectiecriterium: er zit een draadje aan los. De deelnemers zijn opgesloten op een braakliggend terrein met daarop een lege schuur. Met tien kippen en een koe. En een hek eromheen. Zelf mochten ze één kist met spullen meebrengen. Ze krijgen een jaar de tijd om de ideale samenleving te creëren. Op dat braakliggende terrein, achter dat hek.

Dat gaat inderdaad niet lukken. Als het lukt een fatsoenlijke blokhut te timmeren is het al heel wat. Een groep gekken op een braakliggend terrein met een hek eromheen heet in Rusland een goelag, in Nederland is het de ideale samenleving in wording. Natuurlijk gaat het niet lukken. Dat snapt John de Mol ook. Natuurlijk snapt John de Mol dat.

Het doel van John de Mol is niet een ideale samenleving te creëren. Het doel is kijkers trekken. Niemand kijkt naar mensen die leven in het paradijs op aarde. Mensen kijken liever naar mensen die elkaar de kop inslaan. Dat is vermakelijke televisie. ‘Utopia’ vormt slechts het excuus om een groep mensen tussen camera’s op te sluiten.

Johns eerste grootste succes was twaalf idioten in een huis met een hek eromheen. Johns vorige poging tot succes was tien idioten in een villa met een hek eromheen. Johns huidige poging tot succes is vijftien idioten op een braakliggend terrein met een hek eromheen. John de Mol gelooft in idioten met een hek eromheen.

Mensen opsluiten en het Utopia noemen, dat is briljant. Had John de Mol gezegd dat hij vijftien man op een verlaten scoutingterrein had achtergelaten, dan had er geen haan naar gekraaid. Laat vijftien man achter op een verlaten scoutingterrein, noem het de start van de ideale samenleving en iedereen kijkt.

John de Mol snapt hoe televisie werkt. Aandacht trekken. Je recyclet een oud idee, past het een beetje aan, geeft het een spannende naam, en een nieuw succes is (hopelijk) geboren. Bij gebrek aan een echt Utopia, komt anderen zien falen namelijk behoorlijk in de buurt. Utopia zou zomaar de gehoopte televisiehit kunnen worden.




Gefeliciteerd, u bent de eerste die deze site heeft uitgelezen! U wint een geheel verzorgde midweek Vlieland. Mail mij met als onderwerp 'Ik heb tijd over' om uw prijs te innen. (enkel geldig als u niet stiekem stukjes hebt overgeslagen!)