Pepijn van der Gulden, journalist. Meer info

Politicoloog en socioloog, werkt bij Quest. Dat blad vol weetjes.

Denkt, draalt, dwaalt, zo nu en dan ook in tekstvorm – serieus of licht.
Dit is mijn archief. (vroeger was alles beter, maar ik niet)

Mail meStalk me


Nieuws, columns, analyses, gebbetjes

Inhoudsopgave

Navigeer met pijltjestoetsen


Dit stuk is geplaatst op
20/05/2015 om 16:44

Delen delen delen!

Verlichting

Alles is kunst als je er pretentieus over doet. Na een bezoek aan het Stedelijk Museum ga ik graag als kenner van moderne kunst door het leven. Iets verlicht de geest zodra er een bordje bijhangt.

Twee semiwillekeurig vastgeniete zwarte platen tegenover elkaar? Nee, een ‘met acrylverfrollers gecomponeerde installatie waarin de bezoeker lijkt te worden fijngedrukt door de op hem afkomende wanden, waardoor zijn zelfbeeld bevraagd wordt’.

Wat krijtstrepen op een verscheurd doek? Mais, non, confrère! Dat is een ‘abstrahering van het Franse plattelandsleven tussen de wereldoorlogen, waarbij de vluchtige streeptechniek de onder druk staande maatschappelijke verhoudingen illustreert’.

Simpelweg een wit doek in een lijst? Een gotspe, heiligschennis! We zien een ‘werk dat uitdrukking geeft aan de veelzijdigheid van het bestaan door de meest fundamentele beginselen in twijfel te trekken. Wit is slechts een perceptie. Egaal kan ook diepte betekenen. De kijker als kunstenaar. Het oog hanteert de kwast.’

Voor een stroming die het establishment ter discussie stelt, is de Kunst flink zelfingenomen. Gelukkig ben ik van elitisme zeker niet vies en voelde ik mij als een badeend thuis in de witte kuip. Mijn corduroy ruitjesbroek zat helaas in de was, maar door de hele tijd diep te fronsen maakte ik toch een gedegen indruk tussen gegoed Nederland.

Het meest werd ik getroffen door de stellage ‘hoogwerker met man in afgesloten kamer’. Een schitterende symbiose tussen het bewegelijke, vergankelijke en het immobiele, continue. Alluderend op de op- en ondergang van de zon bracht dit werk de nietigheid van het menselijk bestaan op uiterst fijnzinnige wijze tot uitdrukking, waarbij alledaagse gebruiksvoorwerpen – juist door ze in hun natuurlijke context te plaatsen – tot kunstobjecten werden verheven.

De man op de hoogwerker bleek een lamp te verwisselen. Geen kunst aan: het bordje ontbrak.

hoogwerker



Gefeliciteerd, u bent de eerste die deze site heeft uitgelezen! U wint een geheel verzorgde midweek Vlieland. Mail mij met als onderwerp 'Ik heb tijd over' om uw prijs te innen. (enkel geldig als u niet stiekem stukjes hebt overgeslagen!)