Pepijn van der Gulden, journalist. Meer info

Politicoloog en socioloog, werkt bij Quest. Dat blad vol weetjes.

Denkt, draalt, dwaalt, zo nu en dan ook in tekstvorm – serieus of licht.
Dit is mijn archief. (vroeger was alles beter, maar ik niet)

Mail meStalk me


Nieuws, columns, analyses, gebbetjes

Inhoudsopgave

Navigeer met pijltjestoetsen


Dit stuk is geplaatst op
5/03/2015 om 20:29

Delen delen delen!

Aan het daglicht

Ik beken. Ik kijk Wie is de mol. Zo, dat is eruit, al kost het me de nodige moeite. Er is genoeg reden om zulks menselijke zwakte glashard te ontkennen.

Het programma bevat alle ingrediënten voor een vorstelijke cocktail der intense sneuheid. Het wordt gemaakt door de AvroTros. Het is met Bekende Mensen. Die Bekende Mensen spelen spelletjes tegen elkaar. Vervolgens analyseren die Bekende Mensen met intense camerablik die spelletjes, zoals Bekende Mensen dat doen. ‘Dat was een typische molactie, maar misschien was het wel geen mollenactie, want het leek op een mollenactie, maar niets is wat het lijkt, dus is het zo omdat het niet zo lijkt, of niet zo omdat het wel zo lijkt.’ Gerard Jolings analyses van de wereldpolitiek zijn inzichtelijker.

En toch kijk ik. Ik troost me met de gedachte dat ik het stadium ultrasneue droeftoeter nog niet heb bereikt. Dat ik niet meedoe aan dat oeverloos getheoretiseer over wie de mol is, met schema’s, beeldanalyses frame voor frame en het aanroepen van demonen. Met fora vol ‘moltalk’ en gebruikersnamen als Marlijn_is_de_mol123. Dat is je reinste tijdsverspilling, zie ik gelukkig nog. De verzamelde hersenkracht die daaraan verloren is gegaan had de onderhandelingen met Iran met gemak vlot getrokken.

De regie knipt en plakt immers net zo lang tot er geen touw meer aan vast te knopen is. Een onzinnig quote’je hier, een miskleun daar in beeld, even dat belangrijke moment weglaten. We zien genoeg om het spannend te maken, niet genoeg om tot een oordeel te komen. Dat de kleur van de jurk van Margriet in aflevering 3 overeenkomt met die van de fontein in aflevering 9 is wellicht gewoon toeval.

En belangrijker nog, het spel is zo gedegradeerd dat de twee kwartjes en drie stuivers in de pot volledig bijeen gebracht zijn door de mol. In het kader van misleiding kiezen alle gewone spelers ervoor zo veel mogelijk fout te doen, terwijl de mol uit pure verveling af en toe wat geld in de pot stopt. Wie zijn best doet is per definitie verdacht.

En toch kijk ik. Het is allemaal zo jaloersmakend gezellig en spannend. Leuke spelletjes spelen met populaire mensen in een zonnig land, wie wil dat nou niet?

Natuurlijk is het buitengewoon beschamend daadwerkelijk een amicaal gevoel te ontwikkelen voor iemand die je nooit gezien hebt, nooit zult zien en die bovenal jou nooit van zijn leven zal willen zien. Dat je hoopt dat die ene leuke kandidaat het spel niet zal hoeven te verlaten. Dat je je stoort aan ontregelend gedrag. Dat je al dat gezeik voor lief neemt. Dat je naar donderdagavond uitkijkt.

En toch kijk ik vanavond. Ik beken.




Gefeliciteerd, u bent de eerste die deze site heeft uitgelezen! U wint een geheel verzorgde midweek Vlieland. Mail mij met als onderwerp 'Ik heb tijd over' om uw prijs te innen. (enkel geldig als u niet stiekem stukjes hebt overgeslagen!)