Pepijn van der Gulden, journalist. Meer info

Politicoloog en socioloog, werkt bij Quest. Dat blad vol weetjes.

Denkt, draalt, dwaalt, zo nu en dan ook in tekstvorm – serieus of licht.
Dit is mijn archief. (vroeger was alles beter, maar ik niet)

Mail meStalk me


Nieuws, columns, analyses, gebbetjes

Inhoudsopgave

Navigeer met pijltjestoetsen


Dit stuk is geplaatst op
16/02/2015 om 12:51

Delen delen delen!

Frituur van de waarheid

Mijn komst naar het bos- noch lommerrijke Bos en Lommer brengt de dure plicht met zich mee het lokale snacklandschap in kaart te brengen. Dat is een aanmerkelijke klus vanwege de aldaar aanwezige rijke schakering aan cafetaria’s, snackerettes en shoarmatenten, maar daar laat ik mij niet door uit het veld slaan. Integendeel, de lokgeur van stomend frituurvet tintelt in mijn neusvleugels als ik eraan denk.

Met stip op 1 in de Snack 500 komt vandaag binnen eetcafé Corner Admiraal, dat ondanks zijn al te chique naam de wensen van de ervaren snacker feilloos aanvoelt. Ja, er staan stoeltjes en je kunt er drinken, maar verder dan dat gaat de vergelijking met een eetcafé gelukkig niet. Nee, dit zogeheten eetcafé is een snackbar in de puurste vorm. Een bak pruttelend bruinig vet achterin, twee stukken schaap in erbarmelijke staat aan het spit en de lucht doordrenkt met de geur van opgedroogde restjes currysaus.

Maar eetcafé Corner Admiraal is meer dan dat. Het tweespan achter de toonbank geeft de zaak allure. Aan de leiding staat een Turk met breed postuur die gebrekkig Nederlands praat in een beangstigend scherp Amsterdams accent. Een meer klassieke Turk completeert het iconisch duo als manusje-van-alles. Meer klassiek? Turkser kan eigenlijk niet, dankzij een mediterrane huid, zwarte borstelsnor, forse wenkbrauwen en ingevallen wangen - alleen de rode fez ontbreekt.

Als primadonna’s zwieren de twee door het eetlokaal. Het duo is op elkaar ingespeeld als Laurel en Hardy, als Bert en Ernie, als de aangever en de afmaker, de clown en de acrobaat, als sinterklaas en zwarte piet. De frituur vormt hun zesde, zevende en achtste zintuig. Het gebraad wordt met een elegantie bejegend die doet denken aan een hartchirurg in de OK. Hier wordt serieus gegrild, stralen ze in alles uit. En dat vertaalt zich in een formidabel resultaat. Een dikke 9 voor dit ‘eetcafé’.

Met Admiraal als nieuwkomer staat er direct een zwaargewicht op de eerste plek. De Joe Frazier van de snackwereld, alleen te verslaan door een friturende Mohammed Ali. Het volgende doelwit op de grote Snack 500 is cafetaria Nefertiti, waar ik alvast een blik wierp op de terugweg van mijn proeverij.

Zal Nefertiti steken als een bij? Het is zomaar mogelijk. De culitaria ziet er op het oog werkelijk prima uit. Ik kan nauwelijks wachten op een bezoekje aan het mysterieuze Nefertiti. Brengt dit frituurmekka de farao’s in vervoering? Wordt vervolgd.




Gefeliciteerd, u bent de eerste die deze site heeft uitgelezen! U wint een geheel verzorgde midweek Vlieland. Mail mij met als onderwerp 'Ik heb tijd over' om uw prijs te innen. (enkel geldig als u niet stiekem stukjes hebt overgeslagen!)