Pepijn van der Gulden, journalist. Meer info

Politicoloog en socioloog, werkt bij Quest. Dat blad vol weetjes.

Denkt, draalt, dwaalt, zo nu en dan ook in tekstvorm – serieus of licht.
Dit is mijn archief. (vroeger was alles beter, maar ik niet)

Mail meStalk me


Nieuws, columns, analyses, gebbetjes

Inhoudsopgave

Navigeer met pijltjestoetsen


Dit stuk is geplaatst op
2/10/2013 om 12:56

Delen delen delen!

Lezers

Het lezersaantal van dit weblog ligt al sinds tijden vrij stabiel op nul. Hoewel dit gepaard gaat met enige nadelen –mijn wereldverbeterende inzichten zullen geen weerslag hebben–, heeft het ook voordelen. In de eerste plaats is het schier onmogelijk iemand te beledigen met mijn teksten, behalve mijzelf. Aangezien ik zelf de enige ben die een hand heeft in de inhoud, is de laatste optie onwaarschijnlijk. Het gebrek aan publiek stelt mij kortom in staat alles te beweren, zonder ooit iemand voor het hoofd te stoten. In de tweede plaats geeft het mij volledige artistieke vrijheid. De neiging mijn publiek naar de mond te willen praten of uit commercieel oogpunt een bepaalde visie uit te doen gaan, zal op mij niet snel vat krijgen. Hoe mainstream of ongewenst mijn uitingen ook zijn, mijn lezers zijn hondstrouw: het blijven er nul.

Bovendien is het nadeel van afwezigheid van lezers niet zo onoverkomelijk. Er zijn genoeg schrijvers die niet om lezers verlegen zitten, maar toch geen effect bewerkstelligen, hetzij omdat hun teksten van onvoldoende waarde zijn, hetzij omdat lezers er toch geen boodschap aan hebben. Met andere woorden, het effect dat mijn teksten bewerkstelligen is hetzelfde als dat van 99% van anderen schrijvers. Ik behoor qua bereikt effect dus tot de grote middenmoot van schrijvers; dat is een prima score voor een beginner. Bovendien hoef ik geen twijfels te hebben over de kwaliteit van mijn werk, dan wel over de capaciteit van mijn lezerspubliek. Ik kan mijzelf ervan verzekeren dat als ik lezers zou hebben, deze toch zeker zeer veel boodschap zouden hebben aan mijn teksten. Het is kortom een prettig gegeven dat mijn werk niet getoetst wordt door de realiteit. Zolang het niet afgewezen is, is het niet uit te sluiten dat mijn werk van Shakespeareaans niveau is.

Nu zou men dit alles kunnen aanvaarden, maar een meer filosofische tegenwerping kunnen doen. Men bediscussieert wel of een boom die valt in een oerwoud zonder aanwezigen om het te horen of te zien ook echt gevallen is. Met gelijke strekking; is het weblog wel beschreven als er niemand is om de letters waar te nemen, de alinea’s te bezien en de teksten te bewonderen? Een terechte vraag. Toch is de situatie anders. Als de boom zijn eigen val zou waarnemen, zou er geen buitenstaander meer nodig zijn. Zo vorm ook ik niet slechts solo-auteur, maar ook solo-lezer van mijn stukken.

De conclusie kan slechts zijn dat dit weblog niet nul, maar één lezer heeft. Zolang deze lezer plezier haalt uit het lezen, kan de auteur naar volledige tevredenheid blijven schrijven.




Gefeliciteerd, u bent de eerste die deze site heeft uitgelezen! U wint een geheel verzorgde midweek Vlieland. Mail mij met als onderwerp 'Ik heb tijd over' om uw prijs te innen. (enkel geldig als u niet stiekem stukjes hebt overgeslagen!)